Graubündner trails to heaven

Waar kun je voor ‘anstrengend’ klimwerk of een mtb-adrenalinerush beter terecht dan in Graubünden in zuidoost-Zwitserland, dat met 937 bergtoppen en 4.000 kilometer aan trails uitgegroeid is tot een moutainbikeparadijs?

 

Heidi’s homeland

Een trein van de Rhätische Bahn brengt ons naar het land van Heidi via een adembenemende route. De colonne van rode wagons scheert langs diepe afgronden en raast door tunnels. Het is alsof je door de coupéruiten naar een film over Zwitserland kijkt. Bijna was ik vergeten hoe onmogelijk steil de Alpen zijn. Bijna vergeten zijn ook de zweetdruppels op de flanken van talloze bergen tijdens een fietsvakantie vijftien jaar geleden. De reisfiets is nu ingewisseld voor een mountainbike. Deze keer geen asfaltbelevenis, maar een hernieuwde kennismaking met Graubünden via trails in de regio’s Savognin/Bivio en Engadin Scuol. En die routes zijn in veel gevallen ‘schwer’, ‘anspruchsvoll’ of ‘anstrengend’, met vaak meer dan 1000 hoogtemeters die overwonnen moeten worden in een relatief korte afstand. Precies wat een echte mountainbiker zoekt.

 

Bivio, de oude pleisterplaats

De helft van de lokale jeugd in Bivio, amper zes persoontjes, groept wat bij elkaar als we het rustige plaatsje op 1798 meter hoogte verkennen. We horen veel Italiaans, maar ook Duits. Graubünden is het enige Zwitserse kanton met drie officiële talen: Duits, Reto-Romaans en Italiaans. Vanouds was Bivio een pleisterplaats voor mensen die de Julierpass (2284 m) en Septimer Pass (2310 m) overkwamen, en dat is nog steeds te zien aan de vele stallen voor de paarden die de reizigers in die tijd vervoerden. Aan uitdagingen voor wandelaars en fietsers is hier geen gebrek; maar liefst zeven passen zijn in omgeving van Bivio te vinden. Enrico, een energieke man die de lokale mtb-routes onderhoudt, prijst ons de rit naar de Septimer Pass aan. Ooit, in de Romeinse tijd, was die route één van de belangrijkste noord-zuidovergangen in de Alpen. Jawel, de beklimming van de Septimer is ‘anstrengend’, maar eentje die we toch zeker niet mogen laten schieten. We zijn hier toch niet om alleen naar beneden te rijden?

NAAR GRAUBüNDEN VOOR HET ECHT SERIEUZE WERK

 

Fietsen als koningen

Enrico krijgt gelijk. Klimmen en de Alpen horen bij elkaar. Eenmaal buiten Bivio begint meteen het echte werk. De zwaartekracht trekt aan ons terwijl we aan de steile klim langs hooggelegen bergweides beginnen. Bij enkele passages balanceren we tussen omvallen en op de fiets blijven. En het kleinste steentje of kuiltje kan die balans al verstoren. Een bejaarde wandelaar glimlacht als ik de strijd verlies en even voet aan de grond zet. Ik zoek naar een excuus voor deze ongewilde stop. We zijn gisteren in één dag van 0 naar bijna 2.000 meter hoogte gegaan. Ja, dat zal het zijn.

LOEIENDE STEUN TIJDENS HET AFZIEN

Een koe grijpt haar kans tijdens onze rustpauze en slurpt aan een bidon, wat het water een verrassende bijsmaak geeft. Ze moet, na jarenlang bergwatergebruik, toch teleurgesteld zijn wéér dezelfde vloeistof in zo’n drinkbus aan te treffen. Af en toe passeren we een wandelaar of worden we ingehaald door een enkele mountainbiker. Het decor is typisch Zwitsers. Het gebied rond Bivio behoort tot Parc Ela, het grootste natuurpark van Zwitserland. Rondom ons liggen de groene en bruine bergflanken in het zonnetje. We hijgen, maar zijn gelukkig als we de trappers weer een keertje rond krijgen en de Septimer Pass uiteindelijk in het zicht krijgen. No pain, no altitude gain.

No pain, no altitude gain.

 

Mountainbikeerlebnis Graubünden

Na de Septimer krijgen we onze beloning voor het klimwerk, de afdaling terug naar Bivio en verder naar beneden over kronkelende trails richting Tiefencastel. Kiezels en stenen knerpen onder de banden. We passeren de boomgrens en duiken al snel de bossen in. Een grote blauwe vlek dient zich tussen dat groen aan: het prachtige stuwmeer van Marmorera. We ontspannen iets te veel. Vlak bij Sur missen we een afslag. De straf voor die onoplettendheid volgt al snel in de vorm van een omweg via

een steile beklimming en zelfs een portie klunen door een alpenweide. Het hoort allemaal bij de Mountainbikeerlebnis Graubünden.

 

Mountainbike heaven

Richting Tiefencastel volgen we een deel van de Alpine Bike Route 1, die Zwitserland van oost naar west doorkruist. In het dal tussen Bivio en Tiefencastel sluiten maar liefst negen lokale mtb-trails aan op die route. Ze dragen prachtige namen als ‘Giovannis Paradies’, ‘Die verflixte Tour’ en ‘Heavens Door’. We worden steeds jaloerser op de bewoners van dit dal. Alles wat een mountainbiker zoekt, ligt bij hen in de ‘achtertuin’.

 

Tiefencastel-Scuol!

In Tiefencastel draaien we het treinstation op: Scuol is onze volgende bestemming in Graubünden. Maar voor we die plaats bereiken, reizen we eerst over een deel van de Albula-spoorweg. Het traject volgt de Albula-rivier, passeert het imposante Landwasser Viaduct en spiraalt door tunnels en landschap om voldoende hoogte te winnen tot het de Albulatunnel bereikt. Camera’­s klikken, het ene na het andere prachtige vergezicht passeert de revue. Stil kijken we naar buiten. Kan het nog veel mooier dan dit?

ENGADIN SCUOL: 500 KMS TRAILS           

 

Freewheelen

In het levendige Engadin Scuol trekken we al snel een simpele conclusie: een mountainbiker hoeft zich hier nooit te vervelen. In het gebied ligt een mtb-netwerk van 500 kilometer aan trails. Als een magneet trekt de plaats vele duizenden mtb’ers per jaar aan, die zich uitleven op de flanken van de omringende bergen en in het nabijgelegen Zwitserse Nationale Park. Gelukkig lopen de trails niet uitsluitend door de bergen, maar ook door het dal. We kiezen voor een makkelijke route, inclusief stukjes asfaltweg.

 

Pittoresk

De trein brengt ons van Scuol naar Zernez. Geen gedrang in de gangpaden met de fietsen; in regionale treinen is keurig een aparte wagon ingericht voor fietsvervoer. Op de weg terug naar Scuol fietsen we door het ene pittoreske plaatsje na het andere: Susch, Lavin, Guarda en Ardez. Het is zorgeloos peddelen tussen Alpenreuzen, waarbij je om de zoveel kilometer weer een mooi dorpje kunt bezichtigen.

De plaatsen in het dal staan bekend als uitvalsbases voor wintersporters, wandelaars en fietsers om de omgeving te verkennen. Maar nergens zijn de bijbehorende snelwegen, files en grootschalige hotels te bekennen die in andere sommige andere landen uit de grond zijn gestampt. Daar houden de inwoners van Graub¸nden ook niet van. Ze zijn er trots op dat hun mooie regio niet ten prooi is gevallen aan het massatoerisme.

MINDER ZWAAR KAN HIER OOK

 

Na gedane inspanning ...

Niet alleen onze ogen worden tijdens het fietsen in Graubünden getracteerd op de mooiste dingen des levens. Ook de inwendige mens wordt goed verzorgd. We komen bij met onvervalste Bündner Nusstorte (notentaart) en een shoggi, Zwitsers slang voor warme chocolademelk. En, toegegeven, na het rijke diner in ons hotel laten we ons graag verleiden door de hemelse smaak van een Willisauer, de lokale kruidenlikeur ...

 

Bikers high

Het is koud ’s ochtends als we van Scuol naar S-charl fietsen; de zon verstopt zich al urenlang achter de bergtoppen in het Zwitserse Nationale Park in het grensgebied met Italië. Vandaag moet een letterlijk en figuurlijk hoogtepunt worden. Onze complete koerstactiek is in het hotel besproken. Op reserve rijden. Net als die honderden mtb’ers doen die hier elk jaar rijden tijdens de Nationalpark Bike-Marathon, waarbij ze over een traject van 138(!) kilometer liefst 4.010(!) hoogtemeters moeten overwinnen. De helden. Merendeels loopt de route over gravelwegen, maar ook over wandelpaden, single trails en asfalt. Het profiel van die marathon boezemt ontzag in, zeker het laatste stuk naar de top van de Chaschauna (2.695 m), het hoogste punt van de route, waar zelfs ‘schieben’ (duwen) op het programma staat.

HOEVEEL HOOGTEMETERS KUN JIJ PER DAG AAN?

Anders dan de wedstrijdrijders zijn we hier niet enkel voor de prestatie, maar voor sportief genieten. En het is ook niet nodig de Nationalpark Bike-Tour in één dag te rijden: er is een arrangement met bagagevervoer waarbij je in vier dagen de afstand kunt afleggen. Onderweg slaap je in hotels die bij je voorkeur passen. Als alternatief is ook de Uina Bernina-Tour, een vijfdaags arrangement, ontwikkeld, eveneens met Scuol als start- en finishplaats. De statistieken van die tour zijn veelzeggend: 7.415 hoogtemeters op een traject van 225 kilometer. Hoeveel hoogtemeters kan een mens op een dag eigenlijk aan?

Na uren fietsen in de schaduw, krijgen we plots de zon pal in het gezicht. De zonnebril kan op, het windjack uit. De bonus voor al het klimwerk is het natuurschoon en de pure endorfine die door de aderen stroomt, de pijnstiller die het lichaam zelf aanmaakt bij een intensieve inspanning. Een bikers high op meer dan 2.000 meter hoogte.

 

Hollandse Dummheit

Laaglandse klunzigheid neemt bezit van ons als we in het Nationale Park een alternatieve route kiezen. Na enkele kilometers wordt het pad steeds slechter. Mountainbikebordjes hebben we al een tijd niet meer gezien. Er zijn genoeg signalen dat we op het verkeerde pad zitten. Maar we negeren al die waarschuwingen. Nee, kom op, niet teruggaan; we zijn enthousiast, vastberaden en zitten vol energie. Bovendien is het weer fantastisch: 20 graden en volop zon. We rijden, slepen, duwen en trekken onze bikes over keien variërend van voetbal- tot skippybalformaat.

Het lijkt wel een potje flipperen. Onze fiets fungeert in het spel als het balletje, dat links en rechts tegen de obstakels stuitert. Hotse-botse-knots, weer een paar punten. Ten slotte raken we ook nog van het pad af. Raadselachtig… er is geen spoor meer van een route te bekennen.

In onze Hollandse domheid besluiten we door te zetten in die keienmisère. Aan de andere kant van de bergrug kunnen we de befietsbare route terug naar Scuol oppikken. Dus nog even doorbijten en de bergrug beklimmen die voor ons ligt. Maar die bergrug laat zich niet piepelen. We kijken omhoog na twee uur sjouwen. De bergwand torent als een muur boven ons uit. Of een stairway to heaven, afhankelijk van hoe je humeur en motivatie is. De fiets trekken we achter ons aan, of gooien we bij elke stap omhoog tegen die muur. We vorderen zo net zo snel als krabben op een strand. Vreemd genoeg kiezen we ieder ons eigen spoor naar boven. Weer geen slimme zet van twee laaglanders. Na een tijdje heb ik geen flauw idee meer van waar fietskameraad Don uithangt en hoe ik deze onderneming nog kan afblazen. Tot een mini-persoon verschijnt in een kleine opening tussen twee rotsen, een gestalte die niet groter is dan mijn pink. Don zit ver boven mij, maar ziet dat hij nog maar op tweederde van de klim is gevorderd. Terug! schreeuwt het figuurtje. Don heeft gelijk. De zon sjokt al naar de horizon en over enkele uren gaat het hier waarschijnlijk vriezen. We hebben gespeeld en verloren. Zwijgend slepen we onze bikes weer terug door het keienveld en zijn zichtbaar opgelucht als we weer op de fiets kunnen stappen. De Deen Martin Adserballe sjouwde ooit in Noord-Tibet zijn fiets naar 7.000 meter hoogte, wij capituleren op 2.660 meter. Maar wij zijn dan ook geen Martin Adserballe.

Wat een avontuur. Wat is het hier onvoorstelbaar mooi.

ZOVEELSCHOONHEID MAAKT BESCHEIDEN

 

De watertempel van Scuol

Het ‘Engadin Bad Scuol’ is een uitkomst voor onze vermoeide benen, pijnlijke schouders en andere stramme spieren. De plaats staat bekend om haar mineraalwater, dat uit meer dan twintig bronnen in en om Scuol naar boven komt. Op een aantal plekken in de oude dorpskern kun je je er gratis aan laven.

De term ‘Bad’ is een onderwaardering van wat de prachtig vormgegeven watertempel in Scuol allemaal te bieden heeft. Zes binnen- en buitenbaden, Finse sauna, warme baden, een watervaldouche, massage, lichttherapie; het is er allemaal te vinden. Het hoogtepunt van de wellness-beleving is het Romeins-Ierse bad. Twee tradities komen hier samen: de Romeinen die hete dampende baden namen en de oude Ieren die een bad namen bij hete, droge lucht. Ook een massage hoort erbij als je een Romeins-Iers bad neemt. Na een behandeling voel je je als herboren, klaar voor een volgende Bündner mountainbiketrail ...

 

Meer informatie:

www.graubuenden.ch

www.engadin.com

Vlieg bij voorkeur naar Zwitserland met SWISS

www.swiss.com

 

RECENTE PUBLICATIES Reisreportages en artikelen over wat het reizen comfortabel maakt

ONZE NIEUWSBRIEF

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief, zodat we jou op de hoogte kunnen houden!

MAIL ONS

CONTACT

We travel!
Office in Amsterdam


Tel: +31 641 8844 93


Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.